17/08 - Dr Schwob vor Petrus

Ja, ich behaupt's do uf dr Stell,
Dr Schwob kummt niemols in de Hell.
Sei Seel schwebt glei zum Himmel nuf,
Dr Petrus reisst sperrangelweit dir uf
De Himmelstir far jeden Schwob
Un sagt: "Dich kenn der liewe Gott"

Hascht ang'halt oft um gutes Wetter,
Du braver Schwob, mei liewer Vetter,
Gebitt um Hilf, ums täglich Brot,
Dass Gott dir beisteht in der Not
Un G'sundheit schenk, die Schuld vergib,
Dich vor Versuchung, Öwlem b'hiet.

Vergesst hascht's danke, Gott zu lowe.
So sin nur halt, ihr fleissçhe Schwowe,
Nar g'schun, geplogt, gewuhlt, geachert
Im Handwerk, Brauerei gerackert.
Oft knickich, nie im Tolle, Volle,
Drum derf dich aa ke Teivl hole.

Vum eirem Schweiss, des muss mer san,
Manch fauli Leit dr Nutze han.
Hascht g'sorgt far alli - in un aus.
Dr Herrgott lohnt's dr, drum dascht rin
Ins Himmelreich un selich un selich sin!...